Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

2η Χρονιά για τη Λέσχη Αφήγησης Αθήνας -η συνάντηση του Σεπτεμβρίου 2017

Λέσχη Αφήγησης Αθήνας "Μοιράσου κι εσύ μιαν ιστορία"



Έρχεται η πρώτη συνάντηση για τη 2η περίοδο 2017-2018

Μετά την πετυχημένη πρώτη περίοδο που ξεκίνησε ακριβώς πριν έναν χρόνο-τον Σεπτέμβριο του 2016- και μετά από 10 μήνες συναντήσεων, το συναπάντημα 37 διαφορετικών αφηγητών και αφηγητριών και το μοίρασμα πάνω από 80 ιστοριών αναγγέλλεται η πρώτη συνάντηση για τη νέα περίοδο, που ορίζεται για την

Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017
και στο δίωρο 19.30-21.30

Η Λέσχη Αφήγησης αποτελεί μια προσπάθεια για την  υποστήριξη και προώθηση της τέχνης της ιστόρησης προφορικών ανώνυμων αφηγημάτων. Μοιραζόμενοι την εμπειρία της κοινής συλλογικής συνεύρεσης και την ατμόσφαιρα της παρέας  ιστορούμε μέσα από τη δεξαμενή της ανώνυμης προφορικής λογοτεχνίας των λαών του κόσμου και η κίνηση αυτή αποτελεί μια πρωτοβουλία της Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «Παραμύθια και Μύθοι στου Κένταυρου τη ράχη».
Το πνεύμα της λειτουργίας ενός χώρου υποδοχής αφηγητών και ιστοριών, είναι να μπορέσουν να βρουν υποστήριξη νέοι αφηγητές που έχουν ανάγκη πεδίου, χρόνου και κοινού για να μοιραστούν τις ιστορίες που αγαπούν και αρχίζουν να δουλεύουν. Παράλληλα όμως δίνεται η ευκαιρία και σε παλιότερους αφηγητές να δοκιμάσουν μέσα από μια νέα ματιά την επαναπροσέγγιση ιστοριών που έχουν ήδη εκθέσει στο παρελθόν. Παραχωρείται ακόμα ένα βήμα σε όσους αισθάνονται τη ζέση να αφηγηθούν, οι οποίοι πιθανά δεν έχουν πρότερη σχέση με το χώρο της αφήγησης, θα ήθελαν όμως να μοιραστούν μια ιστορία, που πιστεύουν πως αξίζει να ακουστεί μπροστά στο κοινό.
 
Η λέσχη αφήγησης προωθεί  και εργάζεται επίσης πάνω στην ιδέα της γνωριμίας μεταξύ των ανθρώπων που ασχολούνται ήδη ή έχουν κατά νου να εμπλακούν με τον χώρο της αφήγησης ερασιτεχνικά ή επαγγελματικά και υποστηρίζει και επιζητεί την ανταλλαγή και τον εμπλουτισμό εμπειριών, ιστοριών, απόψεων, προσεγγίσεων και ιδεών.
 Ως χώρος συνάντησης είναι ακόμη ανοιχτός σε όσους απλά επιθυμούν να ακούσουν ιστορίες δημιουργώντας φιλική ατμόσφαιρα ακροατηρίου, που θα λειτουργήσει υποστηρικτικά στους αφηγητές.

1η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ: Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017 και ώρα 19.30

 
ΧΩΡΟΣ
 
 
 
Η Λέσχη Αφήγησης «Μοιράσου κι εσύ μια ιστορία» θα φιλοξενείται και φέτος για δευτερη χρονιά στον χώρο του FREE THINKING ZONE- Οίκος Ανοχής Σκέψης που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Σκουφά 64 και Γριβαίων (πεζόδρομος) στις παρυφές του Κολωνακίου στην Αθήνα. Πρόκειται για ένα καλαίσθητο βιβλιοπωλείο που στέγασε τη λειτουργία της λέσχης την περίοδο 2016-2017 και  λειτουργεί τις καθημερινές ως café αλλά και πεδίο συναντήσεων. Η οδός Σκουφά είναι παράλληλη της Ακαδημίας και ο χώρος βρίσκεται στο ύψος μεταξύ των οδών Ασκληπιού και Μασσαλίας. 


 
 
Από την περσινή πρώτη συνάντηση -Σεπτέμβριος 2016
 
ΠΡΟΣΒΑΣΗ
 
Η πρόσβαση στο χώρο του FREE THINKING ZONE- να θυμήσουμε πως είναι εύκολη και γίνεται μέσω ΜΕΤΡΟ στη στάση ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ και μέσω λεωφορείων που έχουν τέρμα την οδό Ακαδημίας καθώς και των τρόλεϋ που τη διατρέχουν.
 
ΕΙΣΟΔΟΣ
 
Η Λέσχη «Μοιράσου κι εσύ μια ιστορία» έχει ελεύθερη είσοδο για όσους επιθυμούν να είναι στην παρέα εκείνων που θα αφηγηθούν ιστορίες ή απλά θα παρευρίσκονται ανάμεσα στο ακροατήριο κάθε συνάντησης. Η μόνη οικονομική υποχρέωση για όλους τους παρευρισκομένους -αφηγητές και ακροατήριο-είναι η ελάχιστη κατανάλωση καφέ ή αναψυκτικού στο χώρο φιλοξενίας της Λέσχης Αφήγησης.

 

 
ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
 
Όπως και πέρυσι ,έτσι και για την τρέχουσα περίοδο οι συμμετέχοντες αφηγητές που επιθυμούν να μοιραστούν με το κοινό τις επιλεγμένες ιστορίες τους, οφείλουν να δηλώσουν την πρόθεση συμμετοχής τους  στο τηλέφωνο 6945-906008 με την εγγραφή τους σε κλειστό κατάλογο μέχρι δύο ημέρες πριν τη συνάντηση της Λέσχης και θα τηρείται η σχετική σειρά προτεραιότητας. Η πρόθεση για αφήγηση μπορεί να δηλώνεται μόνο στο τηλέφωνο των διοργανωτών κι όχι στα τηλέφωνα του χώρου που φιλοξενείται η συνάντηση. Ο κατάλογος των συμμετεχόντων θα αναρτάται ηλεκτρονικά στη σελίδα-ιστολόγιο  της Εταιρείας για να γνωστοποιούνται οι κενές διαθέσιμες θέσεις.  Αν  ο κατάλογος έχει κενές θέσεις συμμετοχών μέχρι την ημέρα της συνάντησης, τότε μπορεί να δηλωθεί η πρόθεση αφήγησης την ίδια ημέρα στο χώρο μετά από συνεννόηση με τους διοργανωτές. Στο βαθμό που οι ήδη εγγεγραμμένοι δεν μπορούν να παρευρεθούν για λόγους ανωτέρας βίας, παρακαλούνται να ειδοποιήσουν έγκαιρα, ώστε κάποιος άλλος να έχει την ευκαιρία της αφήγησης αντί αυτών.

Οι αφηγούμενοι της κάθε συνάντησης (πχ Σεπτεμβρίου) δεν μπορούν να αφηγηθούν στην αμέσως επόμενη διαδοχική συνάντηση,  μπορούν να λάβουν μέρος στην Λέσχη Αφήγησης του επόμενου μήνα (πχ Οκτωβρίου) μέσα από τη διαδικασία του επιλαχόντα αφηγητή. Πρόθεση των διοργανωτών της λέσχης είναι να δώσουν την ευκαιρία αφηγηματικής έκθεσης σε όσο το δυνατόν περισσότερο αριθμό ανθρώπων που επιθυμούν να αφηγηθούν.

Δηλαδή οι κατάλογοι από την πρώτη συνάντηση και μετά γίνονται δύο:

Α. Ο κατάλογος των αφηγητών της τρέχουσας συνάντησης (πχ Οκτώβριος 2017) και
Β. Ο κατάλογος με τους επιλαχόντες αφηγητές, όπου γράφονται όσοι αφηγήθηκαν την πρώτη φορά (πχ Σεπτέμβριος 2017) και επιθυμούν να αφηγηθούν ξανά. Ακολουθείται η ίδια διαδικασία-σειρά προτεραιότητας με ανάρτηση των ονομάτων στη σελίδα, και δύο ημέρες πριν τη συνάντηση που ο κατάλογος κλείνει-στο βαθμό που υπάρχουν κενές θέσεις στη συνάντηση του τρέχοντα μήνα, τότε αυτές συμπληρώνονται από τους επιλαχόντες.

Οι κατάλογοι αναρτώνται στο τέλος της αντίστοιχης σελίδας-στη δεξιά μεριά αυτού του ιστολογίου

Οι αφηγητές έχουν την "υποχρέωση" να καταθέτουν σε έντυπη μορφή (πχ φωτοτυπία) τις αρχικές πηγές των ιστοριών που πρόκειται να αφηγηθούν, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα μικρό αρχείο πηγών της Λέσχης και να συγκροτηθεί μια ανάλογη βιβλιογραφία, προσβάσιμη σε όλους. Ήδη το υλικό που έχει συγκεντρωθεί ξεπερνά τις 80 ιστορίες και είναι διαθέσιμο σε όποιον το ζητήσει είτε είναι φίλος της λέσχης είτε όχι και έχει δοθεί αρκετές φορές μέχρι σήμερα σε σχετικούς ενδιαφερόμενους.

 
 
ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΑΦΗΓΗΣΗΣ
 
Επειδή η διάρκεια της Λέσχης είναι δύο ώρες κάθε μήνα-για το πρώτο δίμηνο συναντήσεων Σεπτεμβρίου -Οκτωβρίου 2017 ως ώρα έναρξης ορίζεται η 7.30 με διάρκεια ως τις 9.30 μμ- την τελευταία Τετάρτη ή όποια άλλη μέρα οριστεί παροδικά αντί αυτής στο πρόγραμμα), η διάρκεια της αφήγησης των εγγεγραμμένων στον κλειστό κατάλογο δεν μπορεί να ξεπερνά τα 12 λεπτά ανά αφηγητή, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η παρουσία τουλάχιστον δέκα φίλων αφηγητών που θα εξιστορούν σε κάθε συνάντηση. Αν οι αφηγήσεις της συνάντησης είναι κάτω των 12 λεπτών και προκύψει ελεύθερος χρόνος στη συνολική διάρκεια τότε ανοίγει κατάλογος συμμετοχής για τους παρισταμένους.
 
Προκειμένου να αποφευχθεί η θεματική μονομέρεια και η επανάληψη, οι συναντήσεις της Λέσχης Αφήγησης δεν προτίθεται να έχουν αφιερώματα κι ο κάθε συμμετέχων έχει την ελευθερία επιλογής θέματος της ιστορίας που θα μοιραστεί με τους παρισταμένους.
ΕΙΔΗ ΙΣΤΟΡΙΩΝ

Τα είδη των ιστοριών που μπορεί να αφηγηθεί προφορικά κάποιος στη λέσχη είναι:

Α. Λαϊκά παραμύθια

Β. Μύθοι Αισώπου

Γ. Ιστορίες από την ελληνική και την παγκόσμια μυθολογία

Δ. Θρύλοι

Ε. Λαϊκές παραδόσεις

ΣΤ. Συναξάρια

Ζ. Βιογραφικές ιστορίες

        (πρόσωπα από το χώρο της ιστορίας, της τέχνης, του πολιτισμού, της επιστήμης)

Στο βαθμό που οι συμμετέχοντες το επιθυμούν η Λέσχη Αφήγησης μπορεί να προβεί με τη συνεργασία και συγκατάθεσή τους σε έκδοση των ιστοριών που έγιναν αντικείμενο αφήγησης στη διάρκεια της αφηγηματικής χρονιάς.

Καλώς να ανταμωθούμε!
Πληροφορίες-Δηλώσεις συμμετοχής: Δημήτρης Β. Προύσαλης -6945906008
e-mail:dimprousal@yahoo.gr
            ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ: paramythiakaimythoitoukentavrou.blogspot.com

ΠΑΡΟΧΕΣ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ

Το βιβλιοπωλείο-café FREE THINKING ZONE ευγενικά παρέχει έκπτωση στα βιβλία παραμυθολογικου περιεχομένου στους φίλους της Λέσχης Αφήγησης ¨"Μοιράσου κι εσύ μιαν ιστορία"


ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΑΦΗΓΗΤΩΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017

1. Χριστίνα Λιόγαρη

2. Έλλη Κούβαρη

3.Κάτια Καντούρη

4.Ιωάννα Φώκου

5. Θοδωρής Ίντας

6. Αναστασία Κουκουζέλη

7. Λίλη Προύσαλη

8. Μαρούσα Απειρανθίτου

9. Αγγελική Γεωργίτση

10. Ελεάνα Χατζάκη
 

 

Με επιτυχία το 7ο Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου

Εφημερίδα "Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ"  αρ.φυλ. 36291

Τρίτη 15 Αυγούστου 2017 σελ. 22

"Παραμύθια και Μύθοι στου Κένταυρου τη ράχη" για οκτώ ημέρες



Η διοργάνωση του 7ου Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου «Παραμύθια και Μύθοι στου Κένταυρου τη ράχη» έβαλε πλώρη για τις εκδηλώσεις της επόμενης χρονιάς αφού ολοκλήρωσε με οργανωτική επιτυχία τις ποικιλόμορφες δράσεις του, οι οποίες  για το 2017 κράτησαν οκτώ ημέρες από 30/7 -6/8.  Υπό την αιγίδα του Υπουργείου Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, του ΕΟΤ και με την υποστήριξη της Περιφέρειας Θεσσαλίας, του Δήμου Νοτίου Πηλίου και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, οι δραστηριότητες του πλούσιου προγράμματος απλώθηκαν σε όλη την περιοχή του Αγίου Γεωργίου Νηλείας, την Άνω και Κάτω Γατζέα με κύριο κορμό  τις προφορικές αφηγήσεις. Η έβδομη συνεχόμενη διοργάνωση με την έγνοια, φροντίδα και εποπτεία της  ομώνυμης του Φεστιβάλ Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας, του Πολιτιστικού-Εξωραϊστικού Συλλόγου Αγίου Γεωργίου Νηλείας «Ο Κένταυρος» και της ΠΗΛΙΟΝ ΟΡΟΣ έγινε αφορμή να συναντηθούν ξανά παλιότεροι και νεότεροι φίλοι των αφηγήσεων από τις άκρες της Ελλάδας, την Πελοπόννησο (Λακωνία, Κορινθία, Ηλεία, Αργολίδα), Στερεά Ελλάδα (Αθήνα, Λαμία, Μεσολόγγι), Θεσσαλία (Βόλος, Λάρισα), Μακεδονία (Θεσσαλονίκη,  Καβάλα) και την Κρήτη (Ηράκλειο, Ιεράπετρα) που ξεπέρασαν τους 1200.
Συνολικά ο απολογισμός του πηλιορείτικου φεστιβάλ αφήγησης παραθέτει την παρουσία 22 αφηγητών (Α.-Σ. Κουγκούνη, Ε. Ζαρίφη, Μ. Απειρανθίτου, Λ. Σουγιά, π. Γ. Δελικώστας, π. Α. Σκοπιανός, Δ.Β. Προύσαλης, Δ. Μάλλης, Ρ. Μουλλά, Κ. Καντούρη, Λ. Τριαντάρη, Ε. Κούβαρη, Α. Κουκουζέλη, Χ. Πορίχη, D. Ambrose, Μ. Κοσσίδα-εκκολαπτόμενοι: Ν. Τσαλαπατάνη, Α. Καψωμενάκη, Κ. Κόκκορη, Λ. Προύσαλη, Δ. Χαρούλης, Σ. Πασχαλούδη)  και δύο ομάδων αφήγησης (Οι Υφάντρες των παραμυθιών, Παραμυθανθός) οι οποίοι υποδέχτηκαν τους φίλους των παραμυθιών σε 14 διαφορετικούς χώρους επιλεγμένους για την ατμοσφαιρικότητά τους (Μουσείο Γλύπτη Νικόλα, Μουσείο Ελιάς και Λαδιού, αυλή παραδοσιακού Ξενώνα ΑΝΩΒΟΛΙΟΣ, αυλή οικίας Οικογένειας Φ. Μπέλλα-Μαρίνου, πέτρινο γεφύρι Αγ. Αθανασίου, αυλή Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου, αυλή Ι.Ν. Αγ. Αθανασίου (1795), παλιό Σχολαρχείο (1886), αυλή έδρας Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «Παραμύθια και Μύθοι στου Κένταυρου τη ράχη», αυλή Δημοτικού Σχολείου Αγίου Γεωργίου, αυλή Δημοτικού Σχολείου Κάτω Γατζέας, σταθμοί διαδρομής του τρένου Άνω Γατζέα και Μηλιές. Οι αφηγητές πλαισιώθηκαν από επτά μουσικούς (Θ. Μαγαλιού, Δ. Μαυρίδου, Σ. Γανωτής, Δ. Μάλλης-οι τρεις από αυτούς στο μουσικό σχήμα «Μουσαγέτης» (Ζ. Γεωργαλιός, Ι. Κουλιανός, Σ. Μεγκές) ενώ η ροή του προγράμματος καλύφθηκε από έναν εικονολήπτη και τέσσερις φωτογράφους. Ο κορμός των αφηγηματικών εκδηλώσεων εμπλουτίστηκε από την παράλληλη λειτουργία δύο Καλλιτεχνικών Εκθέσεων με πολύ ενδιαφέροντα εκθέματα. Η μία φιλοξενήθηκε στα Γραφεία του Πολιτιστικού Συλλόγου Αγίου Γεωργίου Νηλείας «Ο Κένταυρος» με έργα παιδιών (ζωγραφική-κεραμική)  του ΚΔΑΠ Λεχωνίων και θέμα: «Ταξιδεύοντας με το τρενάκι του Πηλίου στη ράχη του βουνού των Κενταύρων» έχοντας υπεύθυνους εργαστηρίων τους: Απόστολο Ντελάκο- εικαστικό, Νατάσσα Κοντογιάννη-κεραμίστρια, Μαρία Χαμπέρη-ζωγράφο, ενώ η δεύτερη έκθεση Καλλιτεχνών Δημιουργών από την Κρήτη, την Αθήνα, τον Άγιο Γεώργιο Νηλείας, την ευρύτερη περιοχή του Πηλίου και τον Βόλο φιλοξενήθηκε όπως πάντα στο Βαφειάδειο Πνευματικό Κέντρο με έργα πέντε ατομικών δημιουργών (Τ. Βαλαβάνη, Μ. Γελαγώτα, Γ. Κατώγια, Μ. Λιάππη, Μ. Μαΐλλη) και μιας επταμελούς ομάδας σπουδαστριών του τμήματος Δημιουργικής Απασχόλησης Νέων και Ενηλίκων της Δ/νσης πολιτισμού του ΔΟΕΠΑΠ- ΔΗΠΕΘΕ Δήμου Βόλου-σε διδασκαλία Β. Πατσέα αποτελούμενη από τις Μ. Εμμανουήλ, Ε. Καλαμογιώργου,  Μ. Καραδέμητρου, Σ. Μ. Κουτσογιώργου,  Α. Πορτάρη, Ο. Σαββοπούλου, και Χ. Χατζηκωτούλα καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα υλικών και τεχνικών (Κατασκευές σε ξύλο, Ζωγραφική-Κολλάζ, γαστρονομικές δημιουργίες, κεραμικά, πλεκτική με τεχνική μακραμέ, και χαρτοκατασκευές με παπιέ μασέ.
Στο πλούσιο πρόγραμμα των εκδηλώσεων που ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του Κρητικού ερευνητή Αριστοφάνη Χουρδάκη (1932-2017) που είχε τιμηθεί το 2014 από τους πηλιορείτες διοργανωτές για την πολύτιμη συμβολή του στην καταγραφή και έκδοση λαϊκών παραμυθιών-(πάνω από 600 τέτοια, 200 μύθους, 900 ευτράπελες ιστορίες κλπ) πρέπει να ξεχωρίσουν οι θεσμοθετημένες πια με σταθερή παρουσία δραστηριότητες της Ημέρας των Παραμυθιών στο Τρένο (4/8) με ειδική προσφορά εκπτωτικού εισιτηρίου στους επιβάτες και φίλους των αφηγήσεων από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, το Θερινό Σχολείο Παραμυθιών με εισηγήσεις σχετικά με ζητήματα μυθολογικά, παραμυθολογικά και της αφήγησης από πανεπιστημιακούς, ειδικούς ερευνητές και παραμυθολόγους (Α. Αγγελοπούλου, Β. Δ. Αναγνωστόπουλος, Δ.Β. Προύσαλης), την βραδιά που αφιερώνεται στην Παγκόσμια Ημέρα Αφήγησης (για το 2017 «Μεταμορφώσεις», την Βραδιά των Νέων Εκκολαπτόμενων Αφηγητών για την παραχώρηση βήματος σε νέες παρουσίες αφηγητριών και παραμυθάδων, τη βραδιά της σύνδεσης του κόσμου της Αφήγησης με την έβδομη τέχνη του κινηματογράφου, καθώς και τιμητικές βραδιές. Για το 2017 τιμήθηκε η συμβολή του David Ambrose στο θεσμό των Διεθνών Φεστιβάλ Αφήγησης, αφού είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Αφήγησης Beyond The Border της Ουαλίας, από τα παλιότε-ρα στον ευρωπαϊκό χώρο. Ο κόσμος της προφορικής λογοτεχνίας των λαϊκών παρα-μυθιών, των παραδόσεων, των συναξαριακών ιστοριών και της μυθολογίας, συνά-ντησε την ακριτική παράδοση για τον Διγενή Ακρίτα και τους θρύλους για Άλωση της Πόλης, ενώ στο ξεκίνημα του φεστιβάλ εμπλουτίστηκαν με αφηγήματα της γραπτής λογοτεχνικής παραγωγής για παιδιά και νέους.
Τις εκδηλώσεις υποστήριξαν μέλη της Ελληνικής Ένωσης Έρευνας και Διάσωσης Εθελοντών Αττικής που με αφορμή τη συμμετοχή τους στο 7ο Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου διοργάνωσαν δύο επιμορφωτικές συναντήσεις για όσους ενδιαφέρονταν να ενημερωθούν για θέματα αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών. Σημαντική υπήρξε η παρουσία εθελοντών που δούλεψαν για τις οργανωτικές ανάγκες ροής της διοργάνωσης και ήρθαν από τον Πύργο Ηλείας, τον Πόρο, το Ρέθυμνο, την Αθήνα, τη Νίκαια, τη Λακωνία.
Οι διοργανωτές ανανέωσαν το ραντεβού τους για τον επόμενο Αύγουστο του 2018 με σχετικές δρομολογήσεις να έχουν ήδη αρχίσει και να αφορούν χώρους αφήγησης και συμμετέχοντες παραμυθάδες καθώς και πλήρη αναμόρφωση του προγράμματος στην κατεύθυνση της ποιοτικής του αναβάθμισης. Μέγας χορηγός ο παραδοσιακός Ξενώνας ΑΝΩΒΟΛΙΟΣ με την ευγενική παραχώρηση κτηρίου για τη στέγαση της έδρας της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «Παραμύθια και Μύθοι στου Κένταυρου τη ράχη».  
Χορηγός Επικοινωνίας: Εφημερίδα Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ


 

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

ΚΔΑΠ ΑΡΤΕΜΙΔΑΣ: «Ταξιδεύοντας με το τρενάκι στη ράχη του βουνού τω...

ΚΔΑΠ ΑΡΤΕΜΙΔΑΣ: «Ταξιδεύοντας με το τρενάκι στη ράχη του βουνού τω...: Έκθεση εικαστικών με έργα παιδιών από το «Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών» Κάτω Λεχωνίων της ΚΕΚΠΑ-ΔΙΕΚ του Δήμου Βόλου στο πλαί...

7ο Φεστιβάλ αφήγησης Πηλίου- Συναξάρια π. Γεώργιος Δεληκώστας



Η αφήγηση του π. Γεωργίου Δεληκώστα που αναφέρεται στο συναξάρι των Αγίων Φιλονίλλας και Ζηναΐδας μαζί με μια σύγχρονη ιστορία θαυματική στα πλαίσια του 7ου Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου "Παραμύθια και Μύθοι στου Κένταυρου τη ράχη" Δευτέρα 31 Ιουλίου 2017 στην αυλή του Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Νηλείας στο Πήλιο

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Η Ουαλία τιμάται στο Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου


Κάθε καλοκαίρι, σε κάθε διοργάνωση του Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου "Παραμύθια και Μύθοι στου Κένταυρου τη ράχη" δημιουργείται μια γέφυρα συνάντησης και ανοίγει ένας δρόμος διαλόγου με αφηγητές και συντελεστές πρωτοβουλιών γύρω από την λαϊκή προφορική λογοτεχνία που δυνητικά πλουτίζει τη ματιά όσων αγαπούν τις αφηγήσεις και τα λαϊκά παραμύθια του κόσμου. Στη λογική συμβολής σε αυτόν τον διάλογο δημοσιεύονται συνεντεύξεις σημαντικών ανθρώπων για την ουσιαστική κινητικότητά τους στο χώρο της αφήγησης ελληνόφωνο και μη και για την αποκτημένη εμπειρία από την πολύχρονη διαδρομή τους στο σχετικό αντικέίμενο. Η φετινή διοργάνωση του 2017 προσφέρει την ευκαιρία προβολής των απόψεων ενός ανθρώπου από τον αγγλόφωνο χώρο υπό τη διπλή ιδιότητα του αφηγητή αλλά και του καλλιτεχνικού διευθυντή ενός από τα παλιότερα διεθνή φεστιβάλ αφήγησης στον ευρωπαϊκό χώρο.

Η συνέντευξη στα αγγλικά παρατίθεται στη σελίδα "Συνεντεύξεις-Interviews" δεξιά
 
Η Ουαλία τιμάται στο Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου

του Δημήτρη Β. Προύσαλη


Εφημερίδα "Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ" αρ.φυλλ. 36290 Κυριακή 13 Αυγούστου 2017 σελ. 22

 


Ένα Διεθνές Φεστιβάλ Αφήγησης συναντά τον Κένταυρο στο Πήλιο
Με αφορμή τη συμμετοχή του κ. David Ambrose αφηγητή και Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Διεθνούς Φεστιβάλ Αφήγησης της Ουαλίας Beyond The Border και την τιμητική του διάκριση για τη συμβολή του στο θεσμό των Διεθνών Φεστιβάλ Αφήγησης στο φετινό 7ο Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου «Παραμύθια και Μύθοι στου Κένταυρου τη ράχη», είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του για τα μικρά και μεγάλα μυστικά των φεστιβαλικών διοργανώσεων αφήγησης.

St. Donuts Castle  Wales
 
ΕΡ. Διευθύνετε ένα από τα παλαιότερα φεστιβάλ αφήγησης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πώς γεννήθηκε η ιδέα δημιουργίας του Διεθνούς Φεστιβάλ Αφήγησης Beyond The Border;
ΑΠ. Ως διευθυντής του Κέντρου Τεχνών στο Κάστρο του St. Donats στη Νότια Ουαλία, προωθούσα παραστάσεις αφήγησης εκεί σε θεατρικές σκηνές για περισσότερο από πέντε χρόνια. Το 1992 αποφασίσαμε στη μέση του καλοκαιριού να διοργανώσουμε μια βραδιά αφήγησης εξωτερικά, μέσα στους κήπους του κάστρου. Τότε καλέσαμε, μια ομάδα από κορυφαίους αφηγητές «Η συντροφιά των αφηγητών» (The Company of Storytellers) αποτελούμενη από τους H. Lupton, B. Haggarty και την S. Pomme Clayton με τη συνοδεία μιας πενταμελούς μπάντας τους The Drones. Ήταν μεγάλη επιτυχία καθώς ήρθαν 300 άνθρωποι με κουβέρτες και καλάθια του πικ-νικ . Ήταν ο μεγαλύτερος αριθμός κοινού-ακροατηρίου που είχαμε ποτέ σε μια και μόνο βραδιά. Μετά από αυτό πρότεινα στον B. Haggarty την επόμενη χρονιά να διοργανώσουμε ένα φεστιβάλ. Ο Ben δέχτηκε να με βοηθήσει προσφέροντας τις πολύτιμες γνώσεις του αφού γνώριζε πολλούς άλλους διεθνείς αφηγητές αλλά και προφορικές παραδόσεις ιστοριών. Εκείνο τον καιρό γνώριζε στον τομέα αυτό περισσότερα από μένα. Η ειδικότητά μου κινούνταν περισσότερο στο χώρο της μουσικής καθώς ήξερα πολλά σχετικά με καλλιτέχνες των Μουσικών του Κόσμου και ανάλογες παραδόσεις. Υπήρξα διαπιστευμένος φωτογράφος για πρωτοκλασάτα ονόματα της Εταιρείας The Real World Label και δημοσιογραφικός ανταποκριτής για το φεστιβάλ WOMAD του Peter Gabriel και έτσι δημιουργήσαμε μια καλή ομάδα που ο ένας συμπλήρωνε τον άλλο. Εμπνεύστηκα από τα φεστιβάλ της WOMAD, από τον τρόπο που συνδύαζαν όχι μόνο μουσική αλλά ακόμη χορό, θέατρο, οπτικές τέχνες  όλα αυτά μέσα σε ένα μόνο φεστιβάλ Σαββατοκύριακου. Κανένας μέχρι τότε δεν είχε διοργανώσει ένα φεστιβάλ αφήγησης στην Ουαλία, αυτό ήταν το όνειρό μου. Έτσι ξεκινήσαμε το φεστιβάλ την επόμενη χρονιά το 1993. Είχαμε μερικούς από τους καλύτερους παραμυθάδες από όλο το Ηνωμένο Βασίλειο, επίσης κομιστές της παράδοσης από την Ινδία και την Καραϊβική αλλά και πολύ μουσική και χορό στο κλείσιμο του φεστιβάλ. Αποτέλεσε μιαν ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία από την αποσπασματική βραδιά της προηγούμενης χρονιάς. Οι άνθρωποι που το παρακολούθησαν το απόλαυσαν και το αγάπησαν, το Συμβούλιο των Τεχνών ενδιαφέρθηκε να το στηρίξει με χρηματοδότηση και συνεχίσαμε από κει και ύστερα. Μετά από λίγο καιρό είχα μάθει τόσα πολλά για τις αφηγηματικές παραδόσεις του κόσμου που ήμουν πια ικανός να οργανώσω το πρόγραμμα μόνος μου. Κοιτάζοντας στο παρελθόν νομίζω πως δύο υπήρξαν οι σημαντικότεροι υποστηρικτές-βοηθοί μου που με καθοδήγησαν: Ο B. Haggarty και επίσης το Κάστρο, με τους υπέροχους ταρατσωτούς κήπους του που καταλήγουν στη θάλασσα. Χωρίς τη δική τους βοήθεια το φεστιβάλ δεν θα είχε γνωρίσει αυτήν την τεράστια επιτυχία. Είμαι υπέρμετρα ευγνώμων στον Ben και το Ατλαντικό Κολλέγιο, το διεθνές σχολείο έξι κατευθύνσεων που έχει υπό την κυριότητά του το Κάστρο του Άγιου Δονάτιου, οι οποίοι με βοήθησαν να δημιουργήσω το ονειρικό μας φεστιβάλ.
 
ΕΡ. Είστε ταυτόχρονα Καλλιτεχνικός Διευθυντής και αφηγητής. Πόσο δύσκολα συνδυάζονται  μαζί αυτές οι ιδιότητες;
ΑΠ. Με μεγάλη δυσκολία συνδυάζονται αλλά έμαθα να μπορώ να τα ισορροπώ. Η δυσκολία βρίσκεται στο ότι ως αφηγητής νιώθεις στενή φιλία με άλλους παραμυθάδες, μιλάς μαζί τους και πολλές φορές προσκαλείσαι να δουλέψεις μαζί τους. Ως καλλιτεχνικός διευθυντής όμως έχεις να διαλέξεις τους καλύτερους, εκείνους που τους ξεχωρίζεις για να σου κάνουν τη δουλειά. Αυτό σημαίνει πως μερικές φορές πρέπει να αρνηθείς να επιλέξεις τους φίλους σου, είναι σκληρό και πιθανά απογοητευτικό κι ακόμη χειρότερα μπορεί να χάσεις μερικούς από αυτούς. Ακόμη είναι δύσκολο να είσαι καλός αφηγητής στο δικό σου φεστιβάλ, αφού για να μπορέσεις να δώσεις τον καλύτερο εαυτό σου πρέπει να είσαι συγκεντρωμένος και να μην αποσπάσαι. Αυτό είναι μια αλήθεια όταν αφηγείσαι με άλλους στη σκηνή. Ως καλλιτεχνικός διευθυντής πρέπει να σκέφτεσαι για όλα: τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες, το ακροατήριο, τους εθελοντές, τον τύπο, τους τοπικούς αξιωματούχους στους οποίους βασίζεσαι για βοήθεια, και επίσης τις ετοιμασίες για όλη την υποστήριξη παροχών όπως το φαγητό, οι κατασκηνωτικές ανάγκες, οι τεχνικές προετοιμασίες ακόμα και οι ανάγκες σε τουαλέτες, όλα εκείνα τα στοιχεία  που δημιουργούν ένα καλό, ευχάριστο και πετυχημένο φεστιβάλ. Με τόσες πολλές υποχρεώσεις που δημιουργούν εκκρεμότητες είναι αδύνατο να βρίσκεσαι στη σκηνή και να μην σκέφτεσαι και για κάτι άλλο, γεγονός που σε απομακρύνει από τον κόσμο της ιστορίας σου. Όταν εσύ δεν είσαι μέσα στην ιστορία σου πώς μπορούν να είναι μέσα σε αυτήν οι ακροατές σου; Όμως υπάρχουν πλεονεκτήματα στο να είναι κάποιος και αφηγητής και καλλιτεχνικός διευθυντής καθώς γνωρίζει μέσα από τις δύο ιδιότητες, τις ανάγκες ενός αφηγητή, τις συνθήκες επάνω στη σκηνή, τι χρειάζεται για μια θετική παρουσία.

 
ΕΡ. Τι αλλαγές έχετε παρατηρήσει μέσα σ’ αυτά τα 25 χρόνια λειτουργίας του Beyond The Border;
 
ΑΠ. Πρώτα απ’ όλα αλλαγές αριθμητικές. Από τους 300 ακροατές του 1993 πέρυσι, το 2016 φτάσαμε τους 3000. Βελτιώθηκε και αναβαθμίστηκε η ποιότητα της ακρό-ασης, αφού το κοινό παρακολουθεί προσεκτικότερα, ανταποκρίνεται περισσότερο, και είναι δεκτικότερο στο να εξερευνήσει  καινούργια, ευρύτερα και διαφοροποιη-μένα αφηγηματικά στυλ και είδη.Υπήρξαν επίσης αλλαγές στο χώρο της επαγγελμα-τικής αφήγησης καθώς αυξήθηκε κατακόρυφα ο αριθμός των ανθρώπων που ασχο-λούνται επαγγελματικά με το είδος. Το 1993 δεν υπήρχαν περισσότεροι από δέκα αποκλειστικά επαγγελματίες αφηγητές σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο και πολλοί λίγοι ερασιτέχνες ή περιστασιακοί αφηγητές. Σήμερα υπάρχουν πάνω από πενήντα επαγγε-λματίες αφηγητές πλήρους απασχόλησης, και εκατοντάδες των προαναφερόμενων κατηγοριών αλλά και ακόμη πιο πολλοί που δεν κάνουν αφηγήσεις αλλά τις χρησιμο-ποιούν στο επάγγελμά τους, εκπαιδευτικοί, θεραπευτές, ξεναγοί, κοινωνικοί λειτουρ-γοί, σύμβουλοι προσφυγικών ομάδων και θεμάτων κλπ. Έχει αυξηθεί υπέρμετρα επί-σης ο αριθμός των σεμιναριακών εργαστηρίων μέσα από τα οποία μπορεί κάποιος να έρθει σε επαφή με αφηγηματικές δεξιότητες και τεχνικές. Το 1993 το φεστιβάλ Beyond The Border οργάνωσε το πρώτο Θερινό Σχολείο Αφήγησης στον βρετανικό χώρο, σήμερα υπάρχουν αμέτρητα τέτοια εργαστήρια κάθε χρόνο. Μια ακόμη μεγάλη αλλαγή είναι η κατανόηση στην ζωντανή προφορική παράδοση. Υπήρχε στο παρελ-θόν ένα μεγάλο επικοινωνιακό κενό ανάμεσα στους ακαδημαϊκούς που μελετούσαν την αφήγηση ως χαμένη τέχνη του παρελθόντος και τους νέους επαγγελματίες αφηγη-τές που εργάζονταν να αναβιώσουν την παράδοση. Σήμερα οι ακαδημαϊκοί θεσμικοί φορείς αγκαλιάζουν τους σύγχρονους επαγγελματίες αφηγητές και εκδηλώνουν μεγα-λύτερο ενδιαφέρον στην τρέχουσα παραστατική μορφή αφήγησης, ορισμένοι δε ακα-δημαϊκοί οργανισμοί συμπεριλαμβάνουν ενότητες για την αφήγηση στoυς κύκλους των μαθημάτων τους. Στην Ουαλία το Beyond The Border εργάζεται συστηματικά με το Πανεπιστήμιο της Νότιας Ουαλίας για την προώθηση της κατανόησης της αφήγη-σης μέσω σεμιναρίων, εργαστηρίων, συνεδρίων κλπ. Ένα ακόμη γεγονός αποτελεί η αναγνώριση και συνειδητοποίηση ότι  η αφήγηση είναι μια μορφή τέχνης από μόνη της, δεν είναι θέατρο, δεν είναι ανάγνωση από βιβλία, αλλά μια ξεχωριστή τέχνη με τις δικές τις ανάγκες και απαιτήσεις για δημιουργία και παρουσίαση. Πριν από 25 χρόνια πολλοί λίγοι θεσμικοί φορείς μπορούσαν να το κατανοήσουν αυτό. Στις μέρες μας μπορεί κανείς να συναντήσει παραστάσεις αφήγησης μέσα σε άλλου χαρακτήρα φεστιβάλ, όπως πχ σε μουσικά φεστιβάλ, φεστιβάλ λογοτεχνίας, φεστιβάλ τεχνών γενικά, κάτι που πριν 25 χρόνια δεν συνέβαινε. Στην Ουαλία το φεστιβάλ μας, Beyond The Border, στήριξε τη δημιουργία λεσχών αφήγησης σε όλη την περιοχή προσφέροντας μηνιαίες αφηγήσεις για τα τοπικά ακροατήρια. Υπήρξε επίσης μια μεγάλη αύξηση των διεθνών φεστιβάλ αφήγησης σε όλη την Ευρώπη. Ορισμένα από αυτά ιδρύθηκαν περίπου την ίδια περίοδο με το δικό μας φεστιβάλ, αλλά τα περισσό-τερα εμφανίστηκαν μετά το 1993. Παρόλο που οι οικονομικές δυσκολίες σήμερα είναι μεγαλύτερες από ότι πριν από 25 χρόνια, ελπίζουμε πως τα φεστιβάλ αφήγησης και οι σχετικές ανάλογες λέσχες θα επιβιώσουν. Οι άνθρωποι χρειάζονται διαχρονικά την αφήγηση…

 
Η αφίσα του περσινού -ανά διετία- Διεθνούς Φεστιβάλ Αφήγησης Ουαλίας

 
ΕΡ. Τι σας οδήγησε στον κόσμο της προφορικότητας;
ΑΠ. Η πρώτη μου επαφή ήταν το 1987 αλλά για να οδηγηθώ εκεί χρειάστηκα διάφο-ρους οδηγούς και σημάνσεις σε όλη τη διαδρομή μου. Η πρώτη μου εμπειρία ήταν  από τους γονείς μου. Ο πατέρας μου είχε μια αγάπη για τη γλώσσα, την ποίηση, τα ανέκδοτα, τους γλωσσοδέτες. Η μητέρα μου ήταν μια ζωντανή πηγή αφήγησης ιστο-ριών σχετικά με γεγονότα που της συνέβαιναν. Κι οι δυο τους αγαπούσαν πολύ τα βιβλία. Ένα από τα βιβλία που θυμάμαι να τους κάνει να γελούν ήταν του Gerald Durrell «Η οικογένειά μου και άλλα ζώα» που αναφερόταν στην οικογενειακή του ζωή στην Κέρκυρα. Μου άρεσε πολύ αυτή η ιστορία κι εμένα. Οι γονείς μου αγαπού-σαν επίσης τη μουσική, έτσι λοιπόν μεγάλωσα σε μια οικογένεια που αγαπούσε τις ιστορίες, τη ζώσα ομιλούμενη γλώσσα και τους ήχους της μουσικής. Αγαπούσαν επίσης τα ταξίδια, και η μητέρα μου μας έπαιρνε σε υπέροχες διακοπές στην Ιρλανδία και την Ελλάδα. Όσο μεγάλωνα διαμόρφωνα τις δικές μου μουσικές προτιμήσεις και άρχισα να ανακαλύπτω τις πλούσιες παραδόσεις της λαϊκής μουσικής στα βρετανικά νησιά και την Ιρλανδία. Άρχισα να επισκέπτομαι στέκια παραδοσιακής μουσικής και να συναντώ ανθρώπους μουσικούς σαν τον Steeleye Span και Fairport Convention που τραγουδούσαν παραδοσιακές μπαλάντες-τραγουδοϊστορίες που τις κουβαλούσαν στη μνήμη τους αφού δεν διάβαζαν μήτε κάποιο κείμενο γραπτό μήτε και καμιά παρ-τιτούρα. Άρχισα κι εγώ να κάνω το ίδιο στα 1970 όταν ήμουνα περίπου 20 ετών. Όμως ήταν στα 1987 όταν πρωτοσυνάντησα τον μεγάλο Άγγλο αφηγητή Ben Haggarty  να λέει ιστορίες σε παιδιά σε ένα σχολείο στην Ουαλία όταν συνειδητοποί-ησα ότι μπορώ να κάνω το ίδιο λέγοντας ιστορίες και συνοδεύοντάς τες με παραδο-σιακά τραγούδια χωρίς να υπάρχει κανένα κείμενο υποβοηθητικό. Ήταν για μένα μια αποκάλυψη. Καθώς ως ενήλικος απόλαυσα την αφήγησή του μαζί με το παιδικό κοι-νό, αποφάσισα να μοιραστώ τούτη την ευχαρίστηση με άλλους ενηλίκους. Έτσι ξεκί-νησα να προωθώ ένα πρόγραμμα αφηγήσεων για ενηλίκους στο Κάστρο του St. Do-nuts στην Ουαλία. Αυτό το γεγονός μου έδωσε την ευκαιρία όχι μόνο να έχω την ευχαρίστηση της αφήγησης από καλούς αφηγητές αλλά και να μαθαίνω παρακολου-θώντας και ακούγοντας… Πολύ σύντομα ξεκίνησα να δοκιμάζω να αφηγούμαι κι εγώ. Όμως χρειάζεται πολύς δρόμος κι όχι πάντα εύκολος για να γίνεις καλός παρα-μυθάς. Πέρασαν άλλα δέκα χρόνια πριν αρχίσω να αφηγούμαι επαγγελματικά και ακόμα μαθαίνω…

Πήλιο 2017-Ο David Ambrose αφηγείται
 
ΕΡ. Τι πιστεύετε για τη σημασία της αφήγησης στην εποχή μας;
ΑΠ. Έχει την ίδια σημαντικότητα που είχε πάντα, έναν πολύτιμο δρόμο να βλέπεις τον κόσμο μέσα από τα μάτια των άλλων,  να διευρύνεις την κατανόηση του εαυτού σου και της θέσης σου στον κόσμο. Πιστεύω στη δύναμη των ιστοριών να δημιουρ-γούν ενσυναίσθηση, πράγμα που πιθανά το χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ. Επίσης μπορεί να τονώνει την φαντασία με έναν μοναδικό τρόπο. Αυτό είναι ιδιαί-τερα σημαντικό σήμερα, σε έναν κόσμο όπου οι ιστορίες αληθινές ή μυθοπλασίας αυξάνονται μέσα από τις ταινίες και τις κινούμενες εικόνες. Αγαπώ τις ταινίες, και υπάρχουν εξαιρετικοί «αφηγητές» που κινούνται στον χώρο του κινηματογράφου όπως για παράδειγμα ο Spielberg αλλά το ζήτημα είναι πως  έχουν ήδη φτιάξει υλικό μυθοπλασίας για σένα μέσα από τις κατασκευασμένες εικόνες του σκηνοθέτη. Aντί-θετα, στην προφορική αφήγηση φτιάχνεις τις εικόνες μόνος σου, με μια μικρή βοή-θεια από τη σωματική έκφραση του παραμυθά και τις κινήσεις που κάνει μέσα από το πρόσωπο και τις χειρονομίες.
 
Αφήγηση του Ουαλού καλλιτέχνη στο Πήλιο το 2017

ΕΡ. Τι πιστεύετε για το μέλλον της αφήγησης;
ΑΠ. Η αφήγηση θα υπάρχει πάντα γιατί οι άνθρωποι θέλουν να λένε και να ακούν ιστορίες. Όσο θα υπάρχουν άνθρωποι θα τους συμβαίνουν γεγονότα και θα έχουν πάντα μια ιστορία να πουν. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που οι παραδοσιακές ιστορίες, από τα ανέκδοτα, τους μύθους, τα λαϊκά παραμύθια, τις μαγικές ιστορίες μέχρι τα μεγάλα έπη και τους θρύλους, έχουν επιβιώσει τόσον καιρό επειδή είχαν κάτι σημαντικό να πουν, κάτι που οι άνθρωποι είχαν ανάγκη να ακούσουν. Χωρίς αμφιβολία οι μορφές αφήγησης μπορεί να αλλάξουν και να αναπτυχτούν, ιδιαίτερα σε έναν κόσμο πολυπολιτισμικό και πολυμεσικό μέσα στον οποίο μπορούμε να απορ-ροφήσουμε και να υιοθετήσουμε άλλα στυλ και παραδόσεις τόσο εύκολα. Όμως η βασική ανθρώπινη ανάγκη να ακούει κανείς και να ανταποκρίνεται, να παίρνει έμπνευση από μια ιστορία που ειπώθηκε καλά θα επιβιώσει…

 

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Η έβδομη προτελευταία ημέρα του Κένταυρου


 

 

Η έκτη ημέρα του Κένταυρου

 
Η απογευματινή αφήγηση της Παρασκευής 4 Αυγούστου 2017

Ο Παραμυθανθός (Δημήτρης Μάλλης-Ρόη Μουλλά) εν δράσει δίπλα στο πέτρινο γεφύρι του Αγίου Αθανασίου

Η βραδινή αφήγηση των εκκολαπτόμενων αφηγητών

Ο Ι.Ν. Αγίου Αθανασίου (1795) με την καινούργια αποκατεστημένη στέγη
 
Η Αγγελική Καψωμενάκη αφηγείται "Ο Σκύλος του Σουλτάνου"
 
Η μικρή Λίλη Προύσαλη αφηγείται την ιστορία του Μπαομπάμπ
 
 

Η Ντίνα Τσαλαπατάνη αφηγείται μια λαϊκή παράδοση από τα Καλάβρυτα
 
Η Κατερίνα Κόκκορη αφηγείται "Η Σοφία του Κόσμου"
 
Ο Δημοσθένης Χαρούλης αφηγείται "Το κόκκινο ρουμπίνι"
 
Η Σοφία Πασχαλούδη αφηγείται
 

Το Θερινό Σχολείο Παραμυθιών-η πέμπτη ημέρα του Κένταυρου

 
 
Η επιστημονική συνάντηση αρχίζει-το ενδιαφέρον αμείωτο
 

Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

Η τέταρτη ημέρα του Κένταυρου

 
 
 
Το πρωινό πρόγραμμα εκδηλώσεων
 
Η "Ημέρα των Παραμυθιών στο Τρένο"  αποτελεί μια ξεχωριστή στιγμή στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου "Παραμύθια και Μύθοι στου Κένταυρου τη ράχη" αφού ο τοπικός συρμός του Μουντζούρη γίνεται πάντα ταξίδι και μέσο μαζί για μια πρωτόγνωρη εμπειρία ανάμεσα στις λοιπές ποικιλόμορφες δραστηριότητες του Φεστιβάλ (αφηγήσεις, σιδηροδρομικές διαδρομές, Θερινό Σχολείο Παραμυθιών, Τιμητικές εκδηλώσεις, προβολές ταινιών, εργαστήρια, καλλιτεχνικές εκθέσεις).

     Ένα μέρος της παρέας των εθελοντών πριν τη διαδρομή Άνω Λεχώνια-Μηλιές  πριν ανάψουν για τα καλά οι μηχανές του Μουντζούρη


    Κοσμοσυρροή έξω από το παλιό παντοπωλείο " Η ΝΕΑ ΑΓΟΡΑ"                                                     της Οικογένειας Ι.Δ. Παπαδόπουλου στην Άνω Γατζέα
 
Το εσωτερικό του παλιού παντοπωλείου στην Άνω Γατζέα, εκεί που ο χρόνος σταμάτησε...
 
 
 
Αφήγηση στο σταθμό του τρένου

Το αδιαχώρητο στο τρένο από τους φίλους των παραμυθιών

Η θέα στον Παγασητικό από τη διαδρομή του Μουντζούρη
 
 Οι βραδινές δράστηριότητες αφήγησης
Στο παλιό σχολείο της Κάτω Γατζέας

Η Λίλλυ Τριαντάρη αφηγείται





 

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Η τρίτη μέρα των αφηγήσεων στου Κένταυρου τη ράχη-Τρίτη 1 Αυγούστου 2017


 
Α΄ εκδήλωση-απόγευμα

Με το ξετύλιγμα του κουβαριού των εκδηλώσεων του 7ου Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου "Παραμύθια και Μύθοι στου Κένταυρου τη ράχη" οι αφηγηματικές δραστηριότητες βρέθηκαν στη Άνω Γατζέα και συγκεκριμένα στον φιλόξενο χώρο του Μουσείου Ελιάς και Λαδιού. Εκεί στην απογευματινή εκδήλωση που ήταν αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα Αφήγησης (WSD 20 Μαρτίου) πραγματοποιήθηκε ο ημιμαραθώνιος αφήγησης με πέντε επιλεγμένους αφηγητές και θέμα των ιστοριών τους , τον κεντρικό άξονα του 2017 "ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ".
Η Λουκία Σουγιά αφηγείται "Πώς ήρθαν οι ιστορίες στον κόσμο" (Ινδίανοι Χόπι-Αριζόνα)
Ο Δημήτρης Μάλλης αφηγείται "Ο Πέκος Μπιλ και η Μπανέλα Σου" (Άγρια Δύση)
Η ΄Ρόη Μουλλά αφηγείται "Η Τσαπερδώνα" (Σαλαμίνα)


Η Μαρούσα Απειρανθίτου αφηγείται "Το παλάτι των μαϊμούδων" (Ιταλία)

Β' Εκδήλωση Βράδυ

 Το βράδυ ακολούθησε η δεύτερη εκδήλωση της ημέρας με αφηγήτρια την Κάτια Καντούρη από τη Θεσαλονίκη και θέμα: "Ιστορίες γι' αυτούς που διαλέγουν τη μοίρα τους"

 
 

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Ξεκίνησε το γαϊτανάκι των εκδηλώσεων του 7ου Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου

Με πολύ κόσμο άρχισε να κυλάει το κουβάρι των δράσεών του για έβδομη χρονιά ο Κένταυρος στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας την Κυριακή 30 Ιουλίου. Τα εγκαίνια των εκθέσεων με τα έργα των παιδιών του ΚΔΑΠ Λεχωνίων ακολούθησαν οι αφηγήσεις που είχαν επιμεληθεί οι συνεργάτες του χώρου.


Η Αντωνία-Στυλιανή Κουγκούνη αφηγείται
 

Η Ελένη Ζαρίφη αφηγείται


ΟΙ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΤΗΣ 2ης ΗΜΕΡΑΣ -Δευτέρα 31 Ιουλίου 2017



Στο μουσείο του Γλύπτη Νικόλα
Αφήγηση Απογευματινή

 
Η λουκία Σουγιά από τις Υφάντρς των παραμυθιών αφηγείται
Η Μ. Απειρανθίτου από τις Υφάντρες των παραμυθιών αφηγείται

Βραδινή Αφήγηση -Τα συναξάρια


                                                           Ο π. Αθανάσιος Σκοπιανός αφηγείται

                                                              Ο π. Γεώργιος Δελικώστας αφηγείται

                                                   Ο Δημήτρης Β. Προύσαλης αφηγείται